Joska Keunekamp Viswater “BACH”OUDE RIJN PANNERDEN.

                            ka   

                                             De belevenis zaterdagochetnd,8 juli 2017.

                                                         "Zijn instelling diervriendelijk Vissen"

Tijdens het karpervissen gebruik ik altijd mijn verrekijker om vis te spotten of de Fauna en Flora te bewonderen dat altijd rijkelijk aanwezig is rondom onze viswateren. Het zij tussen het Riet of ( plompebladen) (Nymphaea) waterlelies, gewoon in het midden van de plas naar aas plakkaten, volg ik dus alle activiteiten van de karpers. Zo'n verrekijker wordt behoorlijk zwaar als je hem lang vast moet houden. Mijn gedachtenspeling om het god functioneel in te zetten moest ik hier iets op vinden. Na dagenlang piekeren (nadenken) kreeg ik het idee de kijker via een beugel met een hengelsteun te monteren. Hier kon ik de kijker dan tussen klemmen en krijg daardoor mijn handen vrij hierdoor. bij een juiste afstelling kan ik dus vanuit de visstoel goed waarnemen dat er aan de "groene " overkant veel activiteit van vis waarneembaar is.

Maar ja...., dat was dan wel tussen de 75 en 100 meter ver....Met een beetje geluk kon ik wel zover gooien, maar ik had wel heel veel geluk nodig om dan niet midden tussen het riet of de waterlelies te gooien.Terwijl ik daar weer eens heerlijk zat te turen hoorde ik achter mij op de dijk een vrouw aan haar man vragen waarom ik door die verrekijker zat te loeren. Zegt die man heel wijs en alsof hij daar alle verstand van had;

'' Dan kan hij zijn dobber beter zien.''

PLING........, en daar ging bij mij ineens een lampje branden. :)

Want stel, ik zou mijn aas met een dobbertje in mijn voerboot leggen en naar de plek varen die ik door de verrekijker gelokaliseerd had, hem daar droppen, en de dobber dan door die zelfde verrekijker in de gaten houden.

Zo gezegd zo gedaan, en ik moet zeggen dat ik zelden zo’n opwindend spannend gevoel tijdens het vissen gehad heb als die eerste keer dat ik dat deed! Man, man, man, man, ik had wel 15 keer gedacht van; '' Ja, nu pakt hij mijn aas''!

En telkens weer zag ik de vis op misschien wel 10 cm afstand van mijn aas naar boven komen om voer van het wateroppervlak te happen. Maar niet mijn aas....Totdat ik opeens besefte dat mijn dobbertje in een flits en met veel geweld en gespartel naar beneden werd getrokken! In dezelfde seconde had ik mijn hengel al beet en sloeg ik aan en voelde gelijk dat bevredigende bonkende gevoel van een hengel waar aan de andere kant een vis zat te trekken!

Mijn eerste gedachte was van; '' Verdorie, het werkt!!! ''

En mijn tweede gedachte was om mij eerst maar eens rustig op het binnen halen van deze vis te concentreren.

Dat moet ook wel, want ik vis weerhaakloos, dus het is van het allergrootste belang om de lijn strak te houden.

Uiteindelijk kwam de vis na een paar uitbraakpogingen dan toch in mijn net terecht waar in ik hem met een simpele polsbeweging en volledig schadevrij kon ontdoen van de weerhaakloze haak.

                    K
Na het wegen, 26 pond, en de gebruikelijke fotootjes heb ik de vis snel weer terug gezet, in de hoop dat hij in de toekomst ooit nog eens in de verleiding zou komen om nogmaals mijn aas tot zich te nemen. Dit alles op de onthaakmat. En ja, een nieuwe manier van vissen was geboren, en ik heb daar de laatste dagen dan ook veelvuldig en met veel succes gebruik van gemaakt. Het is, zoals mijn vis maat Rene Dijgraaf zegt; '' Dit is vissen 2.0!' Ik moet wel zeggen dat ik terug ben gekomen van MIDDEN tussen de plompen te vissen, want op die manier heb ik al veel vis verloren doordat deze vast kwam te zitten waardoor ze zich middels mijn weerhaakloze manier van vissen vrij simpel konden ontdoen van de haak. Nu kan ik natuurlijk zelfzuchtig en eigenwijs zijn door TOCH met weerhaak te gaan vissen zodat hij in ieder geval aan mijn haak blijft zitten, maar stel je nu eens voor wat dat voor die vis moet zijn. Hij kan niet naar voren of achteren en zich ook niet ontdoen van de haak, hij zit gewoon vast. Dan kom ik aan de andere kant met een hengel waarmee ik de plompenbladeren met vis en al bij wijze van spreken uit de modder kan trekken...

Maar DAT wil en MAG ik de vis niet aan doen.

Vissen moet een sport zijn en geen misdrijf...

Dus ik blijf nu op een gepaste afstand van de plompenbladeren, met de lijn strak, de slip dicht en de hengel binnen handbereik.Want ja, ook aan het begin van de plompvelden komt de vis naar jouw aas en voer toe.

Zeker zolang jij niet tussen de velden gaat voeren, want als je dat doet, dan hoeven ze er ook niet uit te komen, he?

En waarom met de slip dicht en die strakke lijn?

Dat is om ervoor te zorgen dat de vis niet in de plompen kan vluchten, maar weg draait naar links of rechts omdat hij niet genoeg vaart kan maken om rechtdoor te gaan.

Op deze manier kun je de vis bij de plompen weg houden en naar het open water loodsen, en vandaar in je schepnet. :)

Joska Keunekamp.